Hoe is het eigenlijk met Ron Bentvelzen?

Heb jij ook wel eens zoiets van: hoe zou het met die man of vrouw zijn? Het zijn de mensen die wat betekend hebben voor Rijswijk en daarbuiten, maar ook nog wel een bijdrage leveren zonder het te weten!!

Wij zoeken ze op in de rubriek: ‘Hoe is het eigenlijk met……….’ Weet je ook iemand waarvan je graag zou willen weten hoe het met diegene eigenlijk gaat, laat het dan de redactie weten op redactie@lokaalonlinenieuws.nl of op Facebook. Ditmaal voetbaldier Ron Bentvelzen.

Je bent al een tijdje geen voetbaltrainer meer….Mis je het niet? Ron:”Op sommige momenten zeker wel maar je bepaalt zelf of je zo’n verplichting nog wilt aangaan en dan maak je keuzes. Zo werd mij 2 tot 3x per week trainen, je voorbereidingen van trainingen en  wedstrijden en (minimaal) een hele dag van je weekend met voetbal bezig zijn een beetje te veel van het goede. Daarnaast ben ik altijd bevlogen geweest, dat en de betrokkenheid bij een elftal/club miste ik bij veel spelers. Dan moet je in de spiegel kijken en je afvragen of het trainer/coach zijn je nog energie en voldoening geeft.”

Even ons geheugen opfrissen, bij welke clubs ben je trainer geweest. In Rijswijk was dat natuurlijk bij Vredenburch en bij Semper Altius. “Klopt. Daarnaast was ik trainer van LenS, sv Erasmus, Floreant zondag, Lyra 2, Floreant zaterdag en RKDEO 1 (ass. en wnd).”

Hoe kijk je terug op je trainerscarrière? “Net als met mijn voetbalcarrière heb ik er niet alles uitgehaald, ik vond (en vind) dat resultaat en plezier hand in hand moeten gaan, uiteindelijk is voetbal (en tegenwoordig nog meer dan vroeger) maar bijzaak. Maar met een andere mindset had er misschien wel meer in gezeten als trainer.”

En waar kijk je met heel veel plezier op terug? “Uiteraard de prestaties die tot feestjes hebben geleid (kampioenschappen en periodetitels maar ook handhaving). Maar gek genoeg zijn het niet eens de resultaten maar de mooie momenten die ik op en rond de velden en in de kantines heb mogen beleven, veel “goede“ gesprekken gevoerd en bovenal vreselijk veel gelachen. Ik heb mij altijd verwonderd dat de diversiteit van individuen met een andere achtergrond (sociaal, opleiding, cultuur etc.) samen een doel nastrevend, zo mooi bijeenkomt. Het voetbal heeft mij veel plezier, (mensen) kennis, veel voetbalbekenden en enkele vriendschappen gebracht.”

Sta je nog wel eens bij een voetbalclub langs de lijn? “Jazeker, ik kijk regelmatig nog een wedstrijdje, bij voorkeur (ongeacht het niveau) als er een derby is of als er wat op het spel staat en ik ga sowieso naar alle thuiswedstrijden van ADO.  Bovendien speel ik zelf nog 7×7 bij Concordia op donderdagavond.”

Wat vindt je van het hedendaagse (amateur) voetbal? “Ik wil geen vergelijk maken tussen vroeger en nu, daarvoor is te veel veranderd maar ik vraag mij oprecht af of voetballers nog wel plezier beleven aan het voetballen, ik zie (en hoor) best veel agressie en weinig respect voor de tegenstander en de scheidsrechters. Bovendien moeten clubs aan allerlei randvoorwaarden voldoen; spelers vinden dat zij heel veel rechten en heel weinig plichten hebben. Ik verbaas mij erover hoe snel spelers na de wedstrijd het clubgebouw verlaten. En ongeacht het niveau erger ik mij aan het clubhoppen. Anderzijds wordt dit ook ingegeven door de ambities van de clubs die zelden op realiteit gestoeld zijn.”  

Volg je het Rijswijkse voetbal nog een beetje en wat valt je dan het meeste op? “Met meer dan gemiddelde belangstelling volg ik het Rijswijkse voetbal maar ik sta er te ver vanaf  om te zeggen wat mij per club het meest opvalt. Over heel de linie zie ik erg weinig toeschouwers. Bij elke Rijswijkse club kom ik altijd weer bekenden tegen en dat maakt het leuk om zo nu en dan een wedstrijdje te kijken maar van de spelers ken ik er niet veel meer.”

Je zal als vader toch trots zijn op je dochter die een groot aantal jaren geleden de beslissing heeft genomen Rijswijkse politiek is ingegaan.
“Ja dat ben ik zeker,  maar dat ben ik ook op mijn andere dochter die sociaal zwakkeren weer aan een plekje in de maatschappij helpt . Vroeger vroeg men aan Larissa ben jij een dochter van Ron?,  tegenwoordig vraagt men aan mij ben jij familie van die wethouder.”

Vond jij dat een verrassing of was zij altijd al betrokken in de politiek en Rijswijk? Politiek was bij ons thuis niet echt ons ding. Larissa is er via buurman Ed Braam ingerold, (die zocht voor BvR, iemand met kennis op het sociaal domein, haar studierichting)  Larissa werd met voorkeurstemmen in de raad gekozen. Zij heeft het werk in de gemeentepolitiek positief ervaren en nu is het echt haar ding gebleken. Bijzonder is dat zij op haar leeftijd, 2x het voortouw heeft genomen bij de vorming van de coalitie. Het is een mega drukke baan en zij heeft ook een jong gezin natuurlijk maar het zou mij niet verbazen als dit niet haar eindstation is.”

Wat wil je nog kwijt? “Voetbal blijft het leukste spelletje dat er is. Daarom speel ik met mijn 57 jaar ook nog 7×7. Geniet van het spel en de mensen met wie je speelt (heb belangstelling voor elkaar) en vooral waardeer de (club) mensen die het spelen mogelijk maken, dan is voetbal op zijn mooist.”