De (Terug)Blik van Jeroen op het Strandwalfestival

Afgelopen weekend werd in Rijswijk de afgeschaalde versie van het Strandwalfestival gehouden, inclusief optredens in Rijswijkse bos. Voor het muzikale programma in het bos moesten dit keer vooraf kaarten worden aangeschaft. Voor vijfentwintig euro kon een tafel voor vier personen worden gereserveerd. In dit bedrag zaten, naast vaste zitplaatsen, ook een welkomstdrankje en wat versnaperingen op tafel. Overige hapjes en drankjes konden via een QR code worden besteld en betaald.

Bij de ingang van het bos aan de van Vredenburchweg konden de bezoekers, na vertoon van hun digitale kaartje, richting de Naald wandelen. De overige ingangen van het Rijswijkse bos waren afgesloten.



Aangekomen bij het podium werden de bezoekers naar hun gereserveerde tafel begeleid. Rondwandelen was vanwege de Covid maatregelen niet toegestaan, dus eventjes bekenden gedag zeggen die aan een andere tafel zaten was niet mogelijk, en daar werd door de organisatie ook op gecontroleerd.

Ondanks de Corona regels was de sfeer toch zeer aangenaam. Natuurlijk is het even wennen om op je plek te moeten blijven zitten, maar aan de andere kant gaf zo’n eigen tafel ook wel een VIP gevoel. Aangenaam zitten aan tafel, drankjes die bezorgd worden, niet in de rij hoeven staan of opeengepakt voor een podium staan, dat gaf toch wel een extra dimensie. Nu zal deze (betaalde) setting niet iedereen bekoren, iets wat terug te zien was in de gemiddelde leeftijd van de bezoekers, die beduidend hoger was dan voorgaande jaren waar meer een festival sfeer heerste.
De vrijdag en zaterdag waren opgedeeld in respectievelijk drie en vier verschillende muzikale blokken van twee uur, met een maximum van 250 bezoekers. Na elk blok werden de tafels gereinigd en ontsmet waarop de volgende bezoekers plaats konden nemen.

Volgens organisator van het Strandwalfestival, Koen Caminada, was de gemiddelde bezetting over de vrijdag en zaterdag zo’n negentig procent.

Ik en mijn tafelgenoten hadden het rock-blok op de vrijdagavond gekozen tussen zeven en negen uur. Ondanks de negatieve weersvoorspellingen was het een zachte mooie avond, zonder de voorspelde regendruppels.
Vanwege de aangepaste setting was er ook een kleiner podium dan normaal, maar dat paste juist goed bij de inrichting met vaste zitplaatsen. Het geluid vanuit het podium was goed afgesteld, waardoor gesprekken aan tafel ook nog mogelijk waren.

Ondanks dat het een afgeschaald festival was, was de sfeer uitstekend en heeft de organisatie met een relatief laag budget een geslaagd programma en een strakke organisatie weten neer te zetten.

Mr Moto
De eerste band die tijdens het ‘rock-blok’ het podium betrad, was de Veldhovense rockformatie Mr. Moto. Een band die een stevig rockgeluid neerzette, rock zoals rock bedoeld is. Na afloop sprak InRijswijk met de bandleden over hun optreden en over de Coronatijd die voor muzikanten bijzonder lastig was het afgelopen anderhalf jaar.
Voor de leden van Mr. Moto was dit hun tweede optreden sinds het uitbreken van Corona.

Eerder speelde de band bij een Miss Verkiezing in Hilversum. In februari 2020 bracht de band hun nieuwe album ‘Good Times’ uit, maar Corona gooide vervolgens roet in het eten waardoor alle geplande optredens werden afgezegd. Dit was een stevige klap, maar de band bleef toch positief. Zanger Freek van Hout was dan ook heel erg blij om voor het publiek bij het Strandwalfestival te staan met zijn band die bestaat uit een groep enthousiaste muzikanten die al sinds hun jeugd samenspelen.

Een opvallende naam achter de coulissen was die van hun producer John Hayes, die al ruim dertig jaar bij de Amerikaanse band Mothers Finest speelt.

Jeroen Weber